ज्ञान प्रबॊधिनी प्रशाला

वालचंद डायरीज् – भाग १० वर्गात शिकवताना -३ २०१२ मधे PhD चे course work करायला IIT मुंबईत गेलो. परत एकदा ( मी MTech तिथंच केलं होतं , म्हणून म्हंटलं परत एकदा)अनेक चांगल्या प्राध्यापकांच्या तासांना बसायची संधी मिळाली. मी   MTech करताना मी केवळ विद्यार्थी होतो..पण PhD course work करताना मी विद्यार्थी आणि वालचंदमधे शिकवत असल्याने शिक्षकही होतो..माझे guide डॉ. सलील कुलकर्णी यांच्याबरोबर अनेकदा चर्चा व्हायची. ते तयारी कशी करतात , काय विचार करतात हे समजायचं. खऱ्या अर्थाने autonomous institute असलेल्या IIT संस्थेमध्ये प्रत्येक शिक्षक वेगवेगळे प्रयोग करत असायचा. . प्रत्यक्ष शिकवण्यामधली विविधता , वेगळ्या प्रकारच्या assignment देणे , परीक्षा घेताना विविध पद्धती वापरणे हे सगळं जवळून बघायला मिळालं. आणि त्यातलं आपल्याला वालचंदमधे काय काय वापरता येईल असा विचार सुरु झाला. .एक मात्र पक्कं ठरवलेलं होतं कि IIT मधलं असलं तरी जसंच्या तसं काही कॉपी करायचं नाही. त्या त्या विषयाची गरज ओळखून आणि वालचंदची पार्श्वभूमी लक्षात घेऊन योग्य वाटतील ते बदल करायचे.       लगेचच्या स...

वालचंद डायरीज – भाग ९ Industrial Visits       वालचंद कॉलेजमधे येण्यापूर्वी साडेतीन वर्ष टाटा मोटर्स मधे काम केलेलं होतं. शिकवायला लागल्यावर त्या साडेतीन वर्षातल्या अनुभवांचा खूप उपयोग होत होता. वेगवेगळे कारखाने विद्यार्थ्यांनी शिक्षण चालू असताना पहिले तर त्याचा खूप उपयोग होईल असं माझं स्पष्ट मत होतं आणि आहेही. तेंव्हा शिक्षक म्हणून वालचंद मधे दाखल झाल्यावर विद्यार्थ्यांना विविध कारखाने दाखवायला घेऊन जायला हवं हे मनात पक्कं होतं. पहिली संधी पहिल्या महिन्यातच मिळाली. एका प्राध्यापकांनी SY च्या विद्यार्थ्यांची visit ठरवलेली होती. त्यांनी नियोजन केलेलं होतं. ५० पेक्षा जास्ती विद्यार्थी , त्यात परत १५-१६ विद्यार्थिनी असल्याने त्यांच्याबरोबर आणखी कोणी शिक्षक जाणं गरजेचं झालं. बाकी कोणी प्राध्यापक कामांमुळे असेल पण तयार झाले नाहीत. मी तयार झालो. कॉलेजमधे असताना ज्ञान प्रबोधिनीचे अनेक उपक्रम करत होतो आणि त्यात बऱ्याचदा सहली नेलेल्या होत्या (पैकी पन्हाळा सायकल सहल , शिवथरघळ ते रायगड ट्रेक , पांडवगडचा मी आणि विजय दोघांनीच केलेला ट्रेक आणि रायरेश्वरची मुक्कामी सहल...

अ ब क ड  कोरोना आणि होमिओपॅथीबद्दल- काय आहे नक्की गोंधळ आणि वास्तव         मागच्या लेखात आपण कोरोना संसर्ग होवू नये यासाठी काय काय काळजी घरी घेता येईल आणि  Lockdown मधील सुज्ञ तणाव नियोजन याबद्दल सविस्तर शास्रशुद्ध माहिती घेतली.    आता या लेखामध्ये आपण त्यापुढे जाऊन प्रत्यक्ष कोरोना आजार, त्याचे उपलब्ध उपचार आणि त्यामधील होमिओपॅथी ची नक्की काय भूमिका आहे हे बघणार आहोत. अतिशय क्लिष्ट वैदकीय प्रक्रिया आणि शास्रीय माहिती आपणासमोर जेवढे शक्य आहे तेवढे सोपे करून सांगण्याचा मी प्रयत्न करणार आहे. जेणेकरून तुम्हाला स्वतः निश्चित दिशा ठरवता येईल आणि काही ठाम निर्णयाला पोहोचता येईल. कारण सध्या तेवढीच एक गोष्ट मुबलक प्रमाणात आहे ती म्हणजे 'अनिश्चितता'.          जरी विषय जरा जड वाटत असेल तरी आपल्यावर जर युद्धाचा प्रसंग आलाच आहे तर आपल्य़ा कडील शस्र साठा आणि शत्रूची शस्रे, त्याची युद्ध नीती यांची आपल्याला माहीतीच नसेल तर आपण लढण्याआधीच हार मानण्यासारखेच झाले, आणि ते कुठल्याही सुज्ञ हुशार व्यक्तीला न पटणारे आहे.    आपण ब...

By : Shweta Akolkar        Arts teacher 

वालचंद डायरीज – भाग ८ Consultancy – एक वेगळे विश्व २ २०१३ ते २०१५ ह्या काळात मी आणि पाटील सर खूप ठिकाणी काम करायला गेलो. सातारा , पुणे , सोलापूर , पंढरपूर , बार्शी , कोल्हापूर , चंदगड , गारगोटी , अथणी , विजापूर , बेळगाव , बागलकोट , हुबळी हावेरी , दावणगिरी असं कुठे कुठे फिरलो. दोघांनाही driving आवडायचं त्यामुळे प्रवासाचा ताण पण आला नाही. कॉलेज मधे Registrar असल्यामुळे चव्हाण सर क्वचितच बरोबर असायचे. कधी कधी तर ४०० किमी प्रवास करून जायचं , मग ८-१० तास काम करायचं आणि परत ४०० किमी प्रवास करून परत यायचं , ते ही एका दिवसात. एकदा तर अचानक ठरल्यामुळे रात्री १० वाजता निघालो , रात्री २ वाजता कारखान्यात पोचलो. २-३ तास झोपून मग सकाळी ६ ते दुपारी१२ काम करून संध्याकाळी सांगलीला परत आलो. या कामाची एक झिंग चढली होती असा म्हणालात तरी चालेल. असं काहीही केलं तरी दुसऱ्या दिवशी सकाळी कॉलेज मधे वेळापत्रकानुसार असलेला तास घ्यायचाच हा नियम एकदाही मोडला नाही. एकदा तर रात्री काम संपायला खूप उशीर झाला आणि तिथून पुढे प्रवास नको वाटला. मग पहाटे ३ ला निघून सकाळी ७ वाजता सांगलीला पोचलो आणि सकाळी ८ च्या तासाला...